منطقه خاورمیانه ، سال 2007 را درحالی پشت سر نهاد که به باور بسیاری از ناظران سیاسی این سال سرآغاز معادلات جدید منطقه ای و بین المللی و نیز تغییر ادبیات سیاسی جهان بود که در نتیجه شکست متحد استراتژیک آمریکا در خاورمیانه (اسراییل) در جنگ 33 روزه لبنان رخ داد. در حقیقت فروریختن اسطوره شکست ناپذیری ارتش رژیم صهونیستی که در پایان سال 2006 رخ داد تجربه جدیدی را در صف بندی معادلات بین المللی رقم زد. از این روست که سال 2008 را می توان دورانی پر از تنش و بحران برای خاورمیانه پیش بینی کرد. با نگاهی به مهمترین تحولات سال 2007 می توان دنباله های شکست استراتژیک تل آویو و واشنگتن را در تمامی ابعاد منطقه ای و بین المللی جست و جو کرد . و از اینرو بود که واشنگتن و تل ْآویو برای برآوردن نیازهای استراتژیک خود راهکارهایی را چون نشست آناپولیس ارائه کردند که به شکستی جدید برای آنها تبدیل شد.
سرزمین های اشغالی فلسطین در سال 2007 تحولات و متغیرات سیاسی مهمی را پشت سر نهاد که در دو بخش عرصه داخلی فلسطینی و جامعه صهیونیستی قابل بررسی است :‌
2007 سالی پرتنش برای فلسطینیان بود که اکثريت قريب به اتفاق اين تنش ها نتیجه سیاست‌های توسعه‌طلبانه صهیونیست‌‌ها و غرب بود. یکی از مهمترین رویدادهای سال 2007 در عرصه داخلی فلسطین نيز ادامه روند مقاومت بود که با تهدیدات صهیونیستی دنبال شد.
فلسطینی ها به رغم یورش‌های متعدد صهیونیست‌ها و تحریم‌های اقتصادی و محاصره ، توانستند به انتفاضه ادامه دهند .
اما بعد دیگر تحولات فلسطین در سال 2007 بیشتر در تقابل میان دولت حماس و گروه‌های مقاومت با تشکیلات خودگردان سپری شد. این تقابل‌ها در 14 ژوئن خروج تشکیلات خودگردان از غزه و تسلط حماس بر این منطقه را به همراه داشت .
سرانجام تحولات 2007 نیز به برگزاری نشست آناپولیس و پاریس انجامید که بیشتر توطئه ای برنامه ریزی شده بود.
این در حالی است که رژیم صهیونیستی نیز در عرصه داخلی دورانی سخت را سپری کرد. بسیاری از مقامهای بلندپایه از جمله دان حالوتس رئیس ستاد ارتش و مقامات ارشد نظامی، اطلاعاتی و امنیتی بر اساس گزارش کمیته وینوگراد از کار برکنار شدند . برکناری پرتز و آمدن باراک به عنوان وزیر جنگ برکناری کاتساو به اتهام فساد اخلاقی و انتخاب شیمون پرز به عنوان رئیس‌ رژیم صهیونیستی، اعتراضات گسترده مردمی به سیاست‌های تل‌آویو، ائتلاف احزاب در برابر کادیما و اولمرت ، کوچ معکوس یهودیان از اراضی اشغالی ، تزلزل عمق استراتژیک اسرائیل که از مستعمره سدیروت به عنوان یک سمبل متزلزل می توان یاد کرد از چالش‌های درونی صهیونیست‌ها بود که با تشکیل پرونده فساد اولمرت و نزدیکان وی کامل شد.
اما در عين حال صهیونیست‌ها با حمایت غرب توانستند به توسعه شهرک‌ها در کرانه باختری و قدس شرقی ادامه دهند. در سیاست آنها اشغال جمعیت در اولویت قرار گرفت بگونه‌ای که اکنون با یهودی‌سازی بیت‌المقدس برای بلعیدن مسجد‌الاقصی فعالیت می‌کنند این درحالی است که زیر ساخت‌های مسجد‌الاقصی نیز به صورت پنهانی و آشکار در حال دگرگونی است بگونه‌ای که صهیونیست‌ها برای حذف نمادهای سایر ادیان و یهودی‌سازی آن فعالیت می‌کنند که نصب هیکل سلیمان و شمعدان مقدس بخشی از این طرح است، صهیونیست‌ها که با کشتار در غزه به توسعه‌طلبی درگیر نقاط می‌پردازند به ادامه فعالیت‌‍ا در قبال لبنان و سوریه نیز پرداختند که بمباران بخشی از خاک سوریه به عنوان مرکز فعالیت‌های هسته‌ای و تجاوز به حریم لبنان بخشی از این تحرکات است.
در نهایت سال 2007 را می توان سالی با محوریت ادامه انتفاضه دانست .

منبع : thefactnews.com